Wat hebben studenten het toch zwaar. Je koopt een zak chips, trekt hem open en blijkt deze halfleeg te zijn; we betalen voor lucht! Mijn tandpasta komt nooit helemaal op; dat restje krijg ik er maar niet uit… Je wordt bedrogen waar je bij staat… En studenten hebben het al niet breed! De maatschappij houdt daar ook écht geen rekening mee! Pizza en patat worden steeds duurder, ik moet nu haast wel gezond gaan eten! De een heeft een huisbaas die zeurt, de ander die niet omziet naar zijn huis en het verwaarloost. De een heeft continu feestjes van de studentenvereniging en komt daardoor niet meer toe aan studeren en je hebt arme studenten die studeren en niet meer toekomen aan leven.
Helaas behoor ik de laatste tijd tot deze laatste groep. Zo tegen het eind van het schooljaar is het gruwelijk druk: 2 dagen in de week stage, stageopdrachten voor de minor, 2 minoren waarvan er 1 voor de zomer af moet, solliciteren voor een LIO-plek, proeflessen geven voor je sollicitatie, medestudenten die mijn gereserveerde biebboek niet terugbrengen, zomerweer waardoor ik niet zo goed kan leren, tentamens, her-tentamens, blogs schrijven, mee op schoolreisje, werken om rond te kunnen komen, sociaal leven, familie, vrienden, mail die niet op houdt, 4 mensen bij wie ik al een hele tijd beloof op de koffie te komen, verslagen typen, shoppen (zelfs dat moet af en toe), boodschappen doen, douchen, koken, feestjes…
Ik denk dat je me begrijpt. TE DRUK!
Bij deze: voor alle arme en zielige studenten: haal jezelf niet teveel op de hals, zeg eens ‘nee’ en plan jezelf ook eens een dag vrij en geniet van chips die in de aanbieding is!
Margreet Hendriks, derdejaarsstudente pabo
